Daar word vertel van ’n seuntjie wat baie graag saam met sy pa in die werkswinkel gewerk het. Op ’n dag gee sy pa vir hom ’n hamer, ’n handvol spykers en ’n stuk hout.

“Vandag,” sê sy pa, “kan jy die spykers inslaan.”

Die seuntjie was opgewonde. Hy het dadelik begin kap.

Maar dit was moeiliker as wat hy gedink het.

Party spykers het skeef ingegaan. Party het omgebuig. En elke nou en dan het die hamer die spyker heeltemal gemis en ’n lelike merk in die hout gelos.

Toe hy klaar was, kyk hy teleurgesteld na sy werk.

“Pappa, ek het dit opgemors.”

Sy pa het langs hom kom staan en lank na die stuk hout gekyk.

Toe vat hy ’n potlood.

Maar in plaas daarvan om die verkeerde merke weg te steek, trek hy ’n sirkel om elke merk.

“Hoekom doen Pappa dit?” vra die seuntjie.

Sy pa glimlag.

“Want ek wil hê jy moet iets onthou. Hierdie merke vertel nie net waar jy die spyker gemis het nie. Hulle wys ook waar jy geleer het om die hamer te gebruik.”

En toe wys hy na die laaste paar spykers. Hulle was mooi reguit ingeslaan.

“Jy sien? Jy het beter geword. Die doel was nooit dat die stuk hout aan die einde perfek moes lyk nie. Die doel was dat jy moes leer waarvoor die hamer gemaak is en hoe om dit reg te gebruik.”